Satılık Hikaye

[TorKinoKs]

Satılık Hikaye

Günlerden bir gün seyyarın biri arabasına yüklediği yalanları satmak için yola koyulur. Türlü türlü yalan vardır arabasında. Sokaklarda dolaştıkça azalır yalanlar. Müşteriler çok alaka gösterirler bu yalanlara. Kimisi ufak bir yalan alır, kimisi en büyüğünü, kimisi de pembe yalanları tercih eder. Akşam olup eve döndüğünde tüm yalanları bitmiştir. Birkaç gün daha yalan satmaya devam eder. Ancak tüm yalanları satmasına rağmen eskisi kadar nakit kazanamaz artık. Herkes aldığı yalanın parasını yarın ödeyeceğini söyler ama kimse nakit vermez. Yalanların en aka özelliği acele eskimesidir. Bunu bilen seyyar bir süre hiçbir şey satamaz.

Bütün çöp kutuları yalanlarla dolunca arabasına doğruluk yükleyip yola çıkar. Doğruluklar yalanlar kadar acele eskimiyordur, ama hiçbir doğrulukta bir diğerine benzemiyordur. Müşteriler doğruluğa da çok alaka gösterirler.O kadar kısa sürede biter ki doğruluklar, seyyar aynı gün bir kaç kez yükleyip boşaltır arabasını. İkinci gün işe çıktığında ise bir adet müşteri bulamaz. Çünkü herkes kendi doğrusunu diğerlerine kabul ettirmeye çalışmaktan başka şeylere alaka gösteremez olmuştur.

Satıcı iyi nakit kazanıyordur gerçi ama sattığı şeylerin devamlılığı olmuyordur. Herkesin kendi doğrusunun bir başkasını acıttığını gören seyyar bu sefer dostlukları yükler arabasına. Kavga etmeyi bırakan insanlar üçer beşer dostlukları almaya başlarlar.Dostluğun çeşidi yoktur, ve dostluklar paylaşılabiliyordur ve dostluklar can acıtmıyordur. Seyyar tekrar çok nakit kazanır.

Kazandığı paralarla çokça dü? alıp yükler arabasına seyyar. Satışa çıktığında insanlar etrafını çevirip kendilerine dü? seçmeye başlarlar. Cesaretli olanlar aka hayalleri seçerler teker teker. Bazıları ufak hayalleri tercih eder. Bazı hayaller ağırdır ve taşıması zordur, kuvvetli olanlar bunları alır. Bazılarının ise içi boştur ve tüy kadar hafiftir, çok meşgul olanların tercihidir. Ama tezgaha her gelen kendine müsait bir hayalle ayrılır oradan.

Akşam olup güneş batınca tezgahta sadece fena hayaller kalmıştır. Ama onlarında renkleri çok güzeldir. onların güzelliğine kanan son müşterilerde bunları alır.

Satıcı ertesi gün sokağa çıktığında korktuğu başına gelmiştir. Sokakta kimsecikler yoktur,hayal kurmaktan evlerinden dışarıya çıkmıyordu kimse. Üstelik çoğu hayaller bekleneni vermeyince insanlar buhranlar yaşıyor, psikolojik sorunlarla boğuşuyordu.Yapacak bir şey yoktur, insanları sokağa çıkarmak ve nakit kazanmak için teselliye ihtiyaçları vardı.

Satıcı sokak sokak teselli satar bir süre. Herkes kendine bir teselli bulunca akşam evine döner.Kendine bir çay demler ve şunları düşünür;

'' İnsanların bir suçu yok,ben ne satarsam onlar onu alıyorlar''.

Sonra ufak bir analiz yapar..Bir çok seçenek vardır önünde,hepsinin artısını eksisini bir kenara koyar.Geriye sadece bir şey kalmıştır. Evet, her vakit satabileceği bir şey. Tüm hazırlıklarını yapar ve arabasını sevgi doldurur. Artık hep sevgi satacaktır. Nitekim beklediği olur. Her gün sokaklarda sevgi almak isteyen yüzlerce insan vardır.

Çünkü herkesin sevgiye ihtiyacı vardı.
Çünkü sevgi içinde tüm güzel şeyleri barındırıyordu.Çünkü memnun bir müşteri yanında yenisini getiriyordu.
Çünkü ya?am sevince daha güzel oluyordu...

Hepimiz bir satıcı değil miyiz? Ve biz ne satarsak insanlar onu alıyor.

Öykü:Mahmut Konukoğlu